Rozet Değiştirmek Kolaydır, Geçmişi Değiştirmek Değil

Siyasette en değerli sermaye ne makamdır ne de unvandır. En büyük sermaye, tutarlılıktır. Çünkü seçmen sadece bugün söylenene değil, dün ne yapıldığına da bakar. Hafızası güçlü olan toplumlarda siyasetçi, geçmişiyle birlikte değerlendirilir. Bugün kendisini belli bir siyasi çizginin temsilcisi olarak anlatan isimlerin dün hangi kapıları çaldığı, hangi siyasi anlayışın desteğini aradığı ve hangi gerekçelerle yön değiştirdiği doğal olarak sorgulanır. Bu sorgulama ne kişiseldir ne de haksızlıktır; demokrasinin gereğidir. Hasan Karaca'nın siyasi yolculuğu da bu açıdan kamuoyunun değerlendirmesine açıktır. Kamuoyunda, farklı dönemlerde farklı siyasi tercihler yaptığına ilişkin değerlendirmeler ve eleştiriler uzun zamandır dile getirilmektedir. Bu nedenle cevap bekleyen sorular da vardır. Bir siyasetçi parti değiştirebilir. Bu, demokrasinin doğal sonucudur. Ancak değişen sadece rozetse, değişmeyen makam arayışıysa, seçmen bunun nedenini sorgular. Çünkü ilke ile fırsat arasındaki çizgi bazen çok incedir. Siyaset; günü kurtarma sanatı değil, güven inşa etme meselesidir. Güven ise söylemlerle değil, yıllar boyunca sergilenen duruşla kazanılır. Dün başka, bugün başka konuşanların yarın ne yapacağı konusunda toplumun tereddüt yaşaması şaşırtıcı değildir. Kimsenin geçmişi silinemez. Fotoğraflar değişebilir, parti binaları değişebilir, rozetler değişebilir. Ama siyasi hafıza değişmez. Seçmen, sandığa giderken sadece bugünün vaatlerini değil, dünün tercihlerini de tartar. Bu yüzden siyasetçiler, alkış beklemeden önce hesap vermeyi öğrenmelidir. Çünkü demokrasi; sadece oy isteme hakkı değil, geçmişe dair sorulara açık yüreklilikle cevap verme sorumluluğudur.